• Home
• About
• Contact Me
• Links
• The Guy

The reason why I want to go to Busuanga Palawan via Seair

Posted on May 30, 2008
Filed Under i Support!, misadventures, personal | 2 Comments

The reason why I want to go to Busuanga Palawan via SEAIR…

My barkada and I have been planning to go out of town to celebrate because:
1. 3 of my friends passed the recent civil engineering board exam
2. one of our barkada graduated last April
3. the other one is graduating this term
4. And I say hello to work and goodbye to unemployment
5. We haven’t been there… I heard its nice there

It will be a fun experience if we all get the chance to go to palawan via seair. This would be a nice gift for our success and for our almost ten years of friendship. And we’d love to try SEAIR and visit Palawan. I hope we win plane tickets to Busuanga Palawan via SEAIR.

Goodbye Unemployment!

Posted on May 30, 2008
Filed Under Daily Rants | 1 Comment

Sawakas! Matapos ang ilang taon at buwan at araw na paghihintay, nagpapaalam na po ako sa buhay ng pagiging bum o tambay. yep yep tama ang nababasa mo!

A week ago, sinabi na sa amin ang resulta ng java boot camp training. Sadly, two of my co-trainees didn’t make it. Pero syempre masaya ako kasi may trabaho na ako!

Medyo nakakakaba kasi sobrang pressure eto dahil wala lang, confidential e haha. So pano, siguro magiging busy ako at medyo di na ako makakapagblog though kakabayad ko lang ng hosting fees sa hostingph using paypal, naks! opo gumagamit ako ng paypal at may laman siya. So yon lang sa ngayon. yahoo!

End of the Training

Posted on May 20, 2008
Filed Under Daily Rants | Leave a Comment

Yesterday was the last day of our java boot camp training. Mixed emotions nga. Masaya kasi tapos narin ang training pero malungkot kasi nasanay ka sa routine na yon tapos biglang mawawala. Another thing eh yong kaba naman, kabado kasi di namin alam kung ano ang magiging status namin ngayon. Pero hopefully lahat kami makapasok at para naman worth it yong pagod at puyat pati narin ang jollibee for the whole training.

Syempre mamimiss ko ang aking station na hanggang matapos ang training ay wala parin akong name. Mamimiss ko ang sunod sunod na problems at pati narin ang pang-aasar sa aking ka-trainee. Mamimiss ko ang pagpasok sa APC pati narin ang clorets ng shell select. Ang tumambay sa may harap ng kainan sa labas. At higit sa lahat, mamimiss ko ang mga tao na kahit papano ay naging parte ng aking buhay. Naks!

During the training, nakakilala ako ng mga bagong kaibigan na sana ay tuloy tuloy parin hanggang sa huli. Hay nakakamiss tuloy…

O siya. Sana makapagpost naman ako ng interesting post someday haha.. nawala na ang sigla sa pagsusulat at puro personal na eto.. hehe

Damay Damay

Posted on May 7, 2008
Filed Under kwentong nakakaasar, kwentong tambay | 2 Comments

Medyo naaasar ako ngayon sa mga pangyayari… Well, nahospital ang aking utol dahil hindi makahinga gawa ng nasobrahan sa alak at sa di pa malamang dahilan. Pero ok na siya ngayon. Ang nakakalungkot syempre damay damay na yan, bawal siya uminom bawal isoy syempre ako rin. Pero ewan ko mahirap ata yong ganun. Kapag nasimulan mo parang ang hirap tigilan. hay na lang…

Fuck… yan ang sabi ng aking propesor. As a matter of fuck para nga nyang sinasabi yan. In fuck, humigit sa 20 nong binilang ko. Ewan ko kung bakit ang pagbigkas niya ng fact ay fuck. Kung bakit ay hindi ko alam at wala na akong panahon para alamin pa.

Sa kabilang banda, everytime after ng break eh may mga questions na pampagising, o pampagising nga ba? Isa sa mga tanong ay pano kung nastranded ka sa isang isla, anong dalawang libro ang dadalhin mo? Syempre ang sagot ko ay ang bibliya, oo kahit papano may takot ako sa diyo. Di pala kahit papano, oo may takot ako sa diyos and I want to read the best book na naisulat sa buong daigdig. Syempre yong isa kung ano na lang pumasok sa isip ko. Gusto ko sana sabihin ang Harry potter pero parang boring yon sa isang island. So naisip ko ang tuesdays with morrie para medyo emo. haha. Natutuwa kasi ako don. Naisip ko rin ang five people you meet in heaven kaso naman huli na. Naisip ko kasi, habang binabasa ko yon ay maisip ko yong mga taong naging parte, o naging napakalaking impact na nangyari sa buhay ko. Yong tipong ewan. haha

Damay damay…

Sa school kapag recitation at kapag di naman formal masyado ang recitation madalas kapag wala kang maisagot ay sasabihin mo na lang na “ma’am same lang po ang sagot ko sa kanya” which i think na wala namang mali. Pano nga naman kung same thinking kayo at talaga yon ang gusto mo. Pero minsan nagiging excuse na lang eto. So damay damay na lang.

At bakit nga ba damay damay? Bawat nga ba isang galaw ko ay may damay na ibang galaw? Ang pag-ihi ko ba sa pader ay magcause ng kung ano pa mang disaster? Kapag tumae ba ako ng nakahiga magiging kami ni Maria sharapova? Ay ewan. Basta ang alam ko, damay damay na lang yan…

Damay na ako sa mga pinagbabawal dito sa bahay. Tapos…

Excited kasi masyado

Posted on May 3, 2008
Filed Under kwentong nakakaasar, kwentong nakakatawa | Leave a Comment

Nakakaasar kasi biglang naulan. Tuloy pa kaya ang fireworks sa esplanade MOA? Ngayon kasi ang start ng 3rd World pyrolympics.

Nakakatawa kasi…

haha natatawa ako sa mga maagang nagpunta at excited masyado. Ayan tuloy naulan!!!