Thursday
2008 Philippine Blog Awards Night
kanina habang nanonood ako ng kung ano man sa opisina may nagpop sakin, sabi “jong you’re so pogi talaga!” haha pero syempre imagination ko lang yon. Naexcite ako at na-arouse narin at the same time nung nabasa ko sa PM ni LA na isa daw sa finalist ang Eksena Manila sa categoryang best blog - videocast/podcast sa 2008 Philippine Blog Awards. Huwaw sabaw!
Sobrang exciting kasi…
1. Marami na uling nagbablog
2. nakakatuwa na uli magblog
3. nakaka-arouse magblog
4. at syempre may ichecheer na sa awards night kung sakali…
Gayunpaman, hindi ko alam kung mabibigyan ba ako ng e-ticket, e sa dinami-dami ng mga pinoy bloggers ngayon malamang sangkatutak ang emails na marereceive ng mga organizer. Pakinshet. Pero syempre nagdasal na ako sa iba’t ibang halaman at pati narin sa ninuno ko na sana bunutin nila ang aking pangalan para makapanood ng awards night.
Syempre kung makakanood ako, first time ko makakaattend ng ganitong kalaking event sa mundo ng showbiz! sosyal.. blog lang kaya!
Anyhow, suportahan natin ang pelikulang pilipino ngayong darating MMFA MFFA ewan. teka PWA pala as in Philippine Blog awards. Alam ko na magagaling ang mga pilipino pagdating sa pagsulat at sa kung ano pang larangan kaya dapat sinusuportahan ito. Okei?
O siya.. Goodluck sa mga finalists.!
All entries filed under kwentong nakakatuwa
Ang lahat ng ito ay nangyari sa loob ng iisang araw lang. Kahapon to actually kaya medyo fresh na fresh pa. hehe
Wednesday morning, Woke up around 7am. Medyo nalate kasi ako ng tulog kaya late rin ang gising ko. EH 8am ang pasok ko, kaya yon sobrang nagmamadali ako. Buti na lang wala akong nakalimutang [...]
Noong bata pa ako, bata parin naman ako ngayon, takot na takot ako ng magbiyahe mag-isa. Kahit na isang traysikel lang mula school hangang bahay e hindi ko talaga kaya, kaya kailangan ko pang maghintay ng kasabay. Hindi ko alam kung bakit pero nong bata ako eh ang daming kumakalat na mga balibalita na nangunguha [...]
continue
Noong isang gabi naramdaman ko ang napakalupit na karanasan sa aking buhay. Yong tipong kahit pagtanda mo na eh hinding hindi mo malilimutan. Eto ang kwento ng aking unang karanasan…
Dumaan kami sa isang bahay sakay ng aming kotse hinihintay ang alam mo na. Lumabas ang isang lalake at nakipagdiskusyon sa akin at mangilang saglit lang [...]
Pauwi na ako kanina galing sa kung saang lupalop ng Metro Manila nang biglang may lumapit sa aking musmos.
Batang lalake: Kuya pengeng barya
Ako: wala akong barya.
BL: Bakit kay may Jollibee?
Natawa na lang ako at binigyan ko na siya ng barya. Natawa ako dahil hindi Jollibee ang hawak ko, Chowking po! Chowking!